نوشته شده توسط : محمد نصیری

وقتی صحبت از Cryptomalware می شود ، ابتدا دو کلمه را در کنار هم بخوانید Cryptography Malware که به ترتیب کلمات بدافزار رمزنگاری ترجمه می شود و به خوبی مفهوم را می رساند. قبلا در خصوص مفهومی به نام Cryptovirology صحبت کرده ایم که در واقع بدافزارهایی که در حوزه رمزنگاری کار می کنند زیر مجموعه این نوع علم بدافزاری هستند. بصورت کلی هر بدافزاری که با استفاده از رمزنگاری اطلاعات اقدام به سوء استفاده از افراد بکند به عنوان Cryptomalware یا بدافزار رمزنگاری ( ترجمه بهتر پیدا کردید Comment بزارید ) شناخته می شود.

باج افزار چیست؟ معرفی Ransomware به زبان ساده

معروف ترین نوع بدافزار رمزنگاری که در دنیا وجود دارد به عنوان باج افزار یا Ransomware شناخته می شود. مکانیزم کاری این نوع بدافزارها به نسبت ساده است ! آنها به سیستم قربانی نفوذ می کنند یا منتقل می شوند ، سپس اطلاعات یا فایل ها با پسوند های مشخصی مثل پسوند مستندات اداری ، عکس ها ، ویدیوها ، فایلهای بکاپ و ... را شناسایی می کنند و آنها را رمزنگاری می کنند و سپس پیامی روی تصویر قربانی درج می کنند که در صورت عدم پرداخت باج به این حساب های کاربری کلیه اطلاعات شما از بین خواهد رفت و بسیاری از کاربران قربانی مجبور به پرداخت این باج هستند تا کلید رمزگشایی را مهاجم در اختیار قربانی قرار بدهد.

به تصویر بالا دقت کنید ، اینجا یک مرکز پزشکی و درمانگاهی مهم در کشور است که به باج افزار آلوده شده است . فرض کنید که مدیر یک شبکه هستید و صبح اول وقت وقتی پای سیستم می نشینید با چنین صحنه ای مواجه شوید که کلیه فایل های شما شبیه چرخدنده و اجرایی شده اند و با کلیک کردن روی آنها پیامی مشابه تصویر بالا دریافت می کنید . این یعنی شما به باج افزار آلوده شده اید . محتوای پیام کاملا مشخص است .در پیامی که باج گیرنده در سیستم شما نمایش می دهد قطعا یک آدرس ایمیل موقتی وجود دارد که برای شما ایجاد شده است و البته یک شناسه منحصر به فرد برای کامپیوتر و یا شبکه شما که توسط آن کلید رمزگشایی توسط مهاجم طراحی شده است نیز در اختیار شما قرار می گیرد.

اگر می خواهید باج بدهید باید این ID را برای آن ایمیل ارسال کنید ، یک نمونه فایل برای رمزگشایی برای مهاجم ارسال کنید و فایل اصلی را دریافت کنید تا متوجه شوید که با هویت درستی برای باج دادن مواجه هستید . این روند کلی باجگیری اینترنتی در دنیاست . جالب است بدانید که در دنیا بیشتر از صدها میلیون دلار در سال از این طریق باجگیری می شود و با توجه به استفاده از مکانیزم های پرداخت بصورت رمزارز ( Cryptocurrency ) امکان پیگیری آنها تا حدی غیر ممکن است .

تجربه آلودگی به باج افزار ایرانی

به تصویر بالا دقت کنید ، این تصویر را شاید بتوانیم تاریخچه باج افزاری در ایران بدانیم . این تجربه من در یکی از سازمان های حیاتی در ایران در سال 1387 بود که آلوده به نوعی باج افزار ایرانی شده بودند که بصورت هدفمند این سازمان را مورد هدف قرار داده بودند و قصد اخاذی و باجگیری داشتند که خوشبختانه ما موفق شدیم این مشکل را حل کنیم . تصویر بالا در حال حاضر فاقد هرگونه ارزش امنیتی بوده و با توجه به گذشت 12 سال از این موضوع دیگر انتشار آن نیز اهمیتی ندارد و برای اولین بار در ایران این تصویر توسط بنده در اینترنت منتشر می شود .میتوانید در دوره آموزش سکیوریتی پلاس بخوبی با بدافزارها Malwares آشنا شوید.این نکته قابل ذکر است که برای ورود به دنیای آموزش هک  دوره سکیوریتی پلاس داشتن دانش لازم در حد دوره آموزش نتورک پلاس الزامی است .



:: برچسب‌ها: , آموزش نتورک پلاس , , آموزش هک , آموزش هک قانونمند , آموزش CEH , آموزش سکیوریتی پلاس , آموزش Security , آموزش امنیت شبکه ,
:: بازدید از این مطلب : 171
|
امتیاز مطلب : 5
|
تعداد امتیازدهندگان : 1
|
مجموع امتیاز : 1
تاریخ انتشار : سه شنبه 28 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

یکی از معروف ترین انواع بدافزار یا Malware به نام کرم یا Worm شناخته می شود. هر چند که اکثرا در مورد Worm ها بحثی شبیه به ویروس داریم اما اساسا این دو نوع بدافزار ، دو چیز کاملا متفاوت با ماهیتی متفاوت هستند. تنها وجه اشتراک بین Worm ها و Virus ها در بحث بدافزاری ، تلاش برای تکثیر شدن آنها در سیستم های مختلف است . اما تفاوت اصلی با ویروس در اینجاست که ویروس های کامپیوتری برای اینکه تکثیر شوند نیاز به انجام یک عملیات توسط کاربر دارند ، برای مثال اگر یک کاربر بر روی فایلی کلیک نکند یا DVD یا Flash ای را به سیستم خود نزند ممکن است به ویروس آلوده نشود اما در Worm ها به این شکل نیست و Worm در اصطلاح خودتکثیر یا Self-Replica است و نیازی به انجام کاری توسط کاربر برای تکثیر شدن ندارد .Worm یا کرم یک نوع بدافزار است که به صورت مستقل می‌تواند خود را در شبکه‌ها و سیستم‌ها تکثیر کرده و پخش کند، بدون نیاز به فایل‌های آلوده یا تعامل کاربر. برخلاف ویروس‌ها که برای تکثیر نیاز به فایل‌های دیگر دارند، کرم‌ها از آسیب‌پذیری‌های سیستم‌ها و شبکه‌ها برای گسترش خود استفاده می‌کنند. کرم‌ها معمولاً باعث بیش‌بار شدن شبکه و کندی سیستم‌ها می‌شوند. از این رو، ویروس‌ها به‌طور معمول به فایل‌های دیگر متصل می‌شوند، اما کرم‌ها مستقل عمل می‌کنند. در آموزش هک، شناخت تفاوت بین ویروس و کرم به درک بهتر حملات و روش‌های مقابله با آن‌ها کمک می‌کند.

برخلاف ویروس ها که بصورت خودکار روی یک سیستم تا می توانند تکثیر می شوند ( روی یک سیستم یک ویروس مثلا 100 بار تکثیر میشه ) ، Worm ها فقط یک نسخه از خودشان را بر روی یک سیستم تکثیر می کنند و به سراغ آلوده کردن سیستم بعدی می روند. به این حالت Worm در اصطلاح امنیت Standalone بودن بدافزار می گویند. ویروس ها معمولا از بیرون سیستم کنترل نمی شوند و یک سری وظیفه از قبل تعریف شده دارند اما Worm ها این قابلیت را دارند که توسط مهاجم از راه دور کنترل شوند یا در اصطلاح Remote Controlled شوند.

کته دیگر در خصوص تفاوت ویروس و Worm در نحوه تکثیر است . ویروس ها توسط رسانه ها یا Media هایی مثل Flash و DVD و ... منتقل می شوند یا پیوست ایمیل اما Worm ها توسط آسیب پذیری های موجود در نرم افزارها و سیستم عامل ها تکثیر می شوند و در شبکه تکثیر می شوند نه سیستم . Worm دارای ساختار پیچیده تری به نسب Virus است با توجه به اینکه یک آسیب پذیری را باید در سیستم عامل در شبکه شناسایی و به آن عملا نفوذ کند و به همین دلیل ترافیک و پهنای باند شبکه را در زمان آلودگی افزایش می دهد. Worm ها می توانند در نقش بدافزارهای دیگری مثل جاسوس افزارها ( Spyware ) ، بات ها و حتی تروجان و ... هم فعالیت کنند.میتوانید در دوره آموزش سکیوریتی پلاس بخوبی با بدافزارها Malwares آشنا شوید.این نکته قابل ذکر است که برای ورود به دوره سکیوریتی پلاس داشتن دانش لازم در حد دوره آموزش نتورک پلاس الزامی است .



:: برچسب‌ها: آموزش هک , آموزش هک قانونمند , آموزش CEH , دوره آموزشی CEH , دوره آموزش هک قانونمند , آموزش سکیوریتی پلاس , دوره آموزشی سکیوریتی پلاس , آموزش Security , آموزش امنیت شبکه ,
:: بازدید از این مطلب : 125
|
امتیاز مطلب : 1
|
تعداد امتیازدهندگان : 1
|
مجموع امتیاز : 1
تاریخ انتشار : سه شنبه 28 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

سئو محتوا چیست؟ چگونه محتوای باکیفیت برای وب سایت خود ایجاد کنیم؟ چگونه در نتایج گوگل بهتر دیده شویم؟ ایجاد محتوای با کیفیت یا اصطلاحاً سئو محتوا یکی از کارهایی است که هر مدیر یا نویسنده وبلاگ و سایت های اینترنتی های باید با آن آشنا باشند. خیلی وقت ها بعضی دوستان در وب سایت توسینسو گلایه دارن که چرا مطالبشون داخل موتورهای جستجو ایندکس نمیشه یا مطلبی که نوشتن صفحه اول گوگل نیست. سئو محتوا به دو بخش تقسیم میشه، یکی بخش طراحی وب سایت هست که طراح باید نکاتی رو برای طراحی بهینه وب سایت انجام بده. بخش دوم مربوط به نویسنده مطلب هست که باید نکات مربوط به سئو محتوا رو رعایت کنه. باید بگم که موتورهای جستجو مانند گوگل، بینگ و ... علاقه زیادی به محتوا دارند و خیلی مهمه که شما مطالبی بنویسید تا مورد پسند موتورهای جستجو باشن. نوشتن مطلب بهینه برای سئو نیازمند رعایت یکسری موارد است که در این مطلب میخواهیم به بررسی این مطالب بپردازیم. پیشنهاد میکنم مطلب زیر را هم مطالعه کنید:آموزش سئو محتوای متنی : چگونه یک محتوای متنی را سئو کنیم ؟

سئو محتوا چیست؟

به زبان ساده، به رعایت یکسری پارامتر ها در نوشتن مطالبی که بر روی یک وبلاگ یا پایگاه اینترنتی قرار میگیرد که باعث بالا رفتن رتبه صفحه وب سایت شما در موتورهای جستجو می شود سئو محتوا می گویند. سئو محتوا یک تخصص هست که به مرور زمان به دست میاد. خیلی افراد تو دنیای وب هستند که از راه همین تخصص و کمک به سایر وب سایت ها برای بهبود رتبشون تو موتورهای جستجو کسب در آمد می کنن.

انتخاب کلمه کلیدی (Keyword) در سئو محتوا چیست؟

مهمترین بخشی که برای سئو محتوا باید بهش توجه کنید انتخاب یک کلمه کلیدی و بعد نوشتن محتوا بر اساس همان کلمه کلیدی است. فرض کنید میخواهید برای کلمه کلیدی «سئو محتوا» مطلب بنویسید. ابتدا از طریق ابزار Google Trend کلمه کلیدی رو با نمونه های مشابه مقایسه کنید. به عنوان مثال در تصویر زیر، ما کلمه های کلیدی نوشتن محتوا برای سئو، سئو محتوا و همچنین سئو مطلب رو با هم مقایسه کردیم:

 
همونطور که در تصویر میبینید استفاده از کلمه کلیدی سئو محتوا از دو کلمه کلیدی دیگر محبوبیت بالاتری دارند، پس کلمه کلیدی سئو محتوا برای مطلب انتخاب بهتری است و بازدید کننده بیشتری را برای ما جذب خواهد کرد. سعی کنید تمرکز مطلب بر روی یک کلمه کلیدی باشد و برای سایر کلمات کلیدی در محتوا از آن کلمات کلیدی استفاده کنید. گوگل به قدری هوشمند هست که ارتباط بین کلمات کلیدی و ارتباط به اون ها رو متوجه بشه. اولویت اول برای گوگل کیفیت مطلبی است که در وب سایت قرار می دهید.

عنوان مناسب در سئو محتوا چیست؟

در اولین قدم برای مطلب باید عنوان مناسب انتخاب کنید. زمانی که کاربر اقدام به جستجو داخل موتورهای جستجو می کند، اولین گزینه ای که از نتیجه وب سایت شما می بیند عنوانی است که برای مطلب انتخاب کردید:

 
 
 

انتخاب عنوان جذاب و مناسب برای مطلب تاثیر زیادی در سئو محتوا و بالا بردن نرخ کلیک وب سایت شما داره. حتماً عنوانی که انتخاب می کنید مناسب موضوعی باشه که در مطلب نوشتید. استفاده از کلمات کلیدی غیر مرتبط در عنوان می تونه باعث قهر کردن گوگل با وب سایت شما بشه. مورد بعدی در نوشتن عنوان، قرار دادن کله کلیدی در ابتدای عنوان مطلب هست. برای مثال، فرض کنید قصد دارید مطلبی در مورد آموزش برنامه نویسی بنویسید، سعی کنید کلمه کلیدی آموزش برنامه نویسی در ابتدای عنوان مطلب شما قرار بگیره. مثالی از چند عنوان مناسب برای مطلب:

  1. آموزش برنامه نویسی به زبان ساده به همراه مثال های کاربردی

  2. آموزش طراحی وب (HTML - CSS - Javascript) برای تازه کار ها

  3. آموزش جاوا اسکریپت به زبان ساده به همراه مثال های کاربردی

در عناوین بالا، هدف ما به ترتیب کلمات کلیدی آموزش برنامه نویسی، آموزش طراحی وب و آموزش جاوا اسکریپت است که بر اساس این کلمه کلیدی عنوان ها را انتخاب کردیم. همچنین به این موضوع توجه کنید که کلمه کلیدی مورد نظر شما نیازی نیست که چندین بار در عنوان تکرار شود. یکبار قرار دادن کلمه کلیدی در ابتدای عنوان کفایت می کند. مهم تکرار کلمات کلیدی در متن اصلی یا چگالی کلمه کلیدی (Keyword Density) است که در بخش های بعدی این مطلب در مورد آن صحبت می کنیم.

بعضی وقت ها انتخاب کلمه کلیدی نیاز به دقت زیادی داره، برای مثال، شما زمان نوشتن یک مطلب می تونید از کلمه کلیدی «جاوا اسکریپت» یا «جاوااسکریپت» استفاده کنید، اما اگه دقت کنید در کلمه کلیدی اول بین جاوا و اسکریپت فاصله وجود داره و در دومی وجود نداره که تو تصویر زیر می تونید تفاوت این دو کلمه کلیدی رو ببینید:

 
 
 
همچنین سعی کنید عنوان انتخابی شما زیاد طولانی و همچنین زیاد کوتاه نباشد، بهترین طول انتخابی برای عنوان مطلب بین 49 تا 65 کاراکتر است.

توضیحات Meta Description در سئو محتوا چیست؟

یکی از مهمترین بخش های مطلب شما برای سئو محتوا، متنی است که برای بخش Meta Description مطلبتون انتخاب می کنید. این بخش در نتایج جستجو، زیر عنوان نمایش داده میشه. موارد زیر رو در زمان انتخاب Meta Description حتماً رعایت کنید:

  1. طول توضیحات حداکثیر 150 کاراکتر باشد

  2. کلمه کلیدی مورد نظر شما حتماً در توضیحات آورده شود

  3. توضیحات مطلب به گونه ای باشد که کاربر با خواندن آن متوجه هدف شما از نوشتن مطلب بشود

  4. از نوشتن توضیحات به صورت کلمات کلیدی خودداری کنید. نمونه ای از یک توضیحات نامناسب: آموزش سی شارپ، آموزش C#، آموزش برنامه نویسی، شروع برنامه نویسی

محتوای اصلی در سئو محتوا چیست؟

بعد از انتخاب کلمه کلیدی، انتخاب عنوان و توضیحات، نوبت به نوشتن متن اصلی می رسد. نوشتن متن اصلی شاید سخت ترین بخش داستان باشه، اما اگر هدف شما نوشتن مطلب با هدف سئو محتوا باشه باید این سختی رو قبول کنید. متنی که می نویسید باید یک متن با کیفیت و بدون غلط های املایی باشد و باید یک سری نکات رو برای نوشتن متن باید رعایت کنید. در این بخش به بررسی موارد مختلفی که در نوشتن متن اصلی باید به آن توجه کنید می پردازیم.

تعداد کاراکتر مناسب چیست؟

خلاصه بگم، هر چقدر مطلب شما تعداد کلمات بیشتری داشته باشه، سئو محتوا بهتری انجام میشه و گوگل بیشتر عاشق مطلبتون میشه. حتماً سعی کنید حداقل، حداقل 300 لغت (توجه کنید کاراکتر نه! لغت) برای متن اصلی بنویسید. اینکه تعداد لغت های مطلب برای سئو محتوا چقدر باشه هر کی یه نظری میده و بین علما اختلاف هست! بعضی ها میگن بین 1500 تا 2000 لغت، بعضیا میگن بین 2300 تا 2700 لغت، حتی بعضیا میگن بین 7000 تا 7500 لغت، ولی بدونید هر چقدر تعداد لغت های موجود در متن اصلی بیشتر باشه، یعنی شما مطلب با کیفیت تر و قابل رقابت تری تولید کردید. البته این نکته رو هم توجه کنید که نوشتن جملات نامربوط و الکی در مطلب به شدت برای سایتتون خطرناکه، اگر گوگل متوجه بشه که شما مطلبتون رو با لغات الکی پر کردید به سرعت می تونه صفحه شما را از نتایجش حذف کنه. بله، گوگل زرنگ تر از این حرفاست. در کنار این اگر کاربر بوسیله موتورهای جستجو وارد سایت شما بشه، محتوای بی کیفیت می تونه باعث بشه که کاربر زود از سایتتون فرار کنه که باعث بالا رفتن نرخ Bounce Rate یا نرخ فرار میشه.

چگالی کلمه کلیدی در سئو محتوا چیست؟

واژه چگالی کلمه کلیدی یا Keyword Density به معنی تعداد دفعات تکرار کلمه کلیدی انتخابی در متن اصلی است. همونطور که حضور کلمه کلیدی در عنوان و توضیحات بسیار مهم است، اینکه چقدر کلمه کلیدی شما در متن تکرار شده باشد نیز تاثیر زیادی در سئو محتوا دارد. تعداد تکرار یا چگالی کلمه کلیدی، ارتباط مستقیمی به تعداد لغات به کاربر رفته در مطلب داره و ضریبی از تعداد تکرار کلمه کلیدی نسبت به کل لغات مطلب هست. از فرمول زیر میشه برای محاسبه چگالی کلمات کلیدی در مطلب استفاده کرد:

 
((100 * [keyword repeats]) / [total words])
 

در فرمول بالا تعداد کل لغات در مطلب رو با total words و تعداد تکرار کلمه کلیدی رو با keyword repeats جایگزین کنید. اجازه بدید یک مثال بزنم. فرض کنید کلمه کلیدی سئو محتوا رو برای نوشتن مطلب انتخاب کردیم، مطلبی که ما نوشتیم حدود 1800 کاراکتر داره، حالا میخواییم ببینیم چگالی کلمات کلیدی در متن ما چه عددی هست. فرض کنید در متن 5 مرتبه کلمه کلیدی سئو محتوا استفاده شده، بر اساس فرمول بالا چگالی کلمه کلیدی به صورت زیر حساب میشه:

 
((100 * 5) / 1800) = 0.3
 

بر اساس فرمول بالا چگالی کلمه کلیدی در مطلب 0.3 درصد است که عدد پایینی است، معمولاً این عدد باید بین 1 الی 2 درصد باشه تا چگالی کلمه کلیدی مناسبی برای محتوای ما بدست بیاد. راحت ترین راه تقسیم تعداد کل لغات بر 100 هست، مثلاً تعداد کل لغات 1800 باشه، تقسیم بر 100 میشه 18. یعنی شما حداقل باید کلمه کلیدی مورد نظرتون رو 18 بار در متن اصلی تکرار کنید. البته این تکرار به این معنی نیست که 18 بار پشت سر هم بنویسید سئو محتوا، بله باید در جای مناسب از کلمه کلیدی استفاده کنید.

 

کاربرد پاراگرف ها در سئو محتوا چیست؟

مطلب شما از نظر سئو محتوا باید به پاراگراف های مختلف تقسیم شود. سعی کنید از نوشتن پاراگراف های طولانی خودداری کنید. همچنین هر پاراگرف برای یک موضوع یا مفهوم خاص نوشته شود. استفاده از پاراگراف ها در نوشتن مطالب کمک زیادی به ماندگاری کاربر در وب سایت کرده و نرخ Bounce Rate را کاهش می دهد.

انتخاب سرفصل ها در سئو محتوا چیست؟

در صورتی که متن شما طولانی است، حتماً برای آن سرفصل مشخص کنید. سرفصل ها به کاربر کمک می کنند تا سریعتر به بخشی از مطلب که مد نظر دارد برسد و همچنین ساختار متن مطلب شما از نظر سئو محتوا بهینه می شود. همچنین استفاده از سرفصل ها می تواند در نوع نمایش نتیجه در صفحات موتورهای جستجو تاثیر گذار باشد. برای مثال، تصویر زیر نمونه ای از نتیجه گوگل برای یکی از مطالب وب سایت توسینسو است:

 
 
 

همونطور که در تصویر بالا مشاهده می کنید، بخشی که به رنگ قرمز مشخص شده سرفصل هایی است که در مطلب وجود دارد و کاربر در صفحه نتایج گوگل دید بهتری نسبت به محتوای مطلب شما پیدا می کند. در مشخص کردن سرفصل های مطلب به موارد زیر دقت کنید:

 
  1. سعی کنید سرفصل ها خلاصه باشد و از نوشتن عنوان طولانی برای سرفصل ها خودداری کنید

  2. حداقل یکی از سرفصل های شما باید شامل کلمه کلیدی مد نظر باشد

  3. فاصله بین هر سرفصل تا سرفصل بعدی، نباید بیش از 300 کاراکتر باشد. سعی کنید محتوای هر سرفصل را خلاصه بنویسید

لینک سازی در سئو محتوا چیست؟

سعی کنید داخل مطلب حتماً لینک سازی کنید. برای مثال، اگر کلمه کلیدی در مطلب شما وجود دارد مثل آموزش سئو که برای آن در وب سایت مطلبی دارید، حتماً آن کلمه کلیدی را به صفحه مورد نظر لینک بدهید، یا اگر از منابعی برای نوشتن مطلب استفاده کردید می توانید داخل مطلب به صفحه ای که به عنوان منبع از آن استفاده کردید لینک بدهید. همچنین می توانید از بخش های مختلف سایت لینک به مطلبی که نوشتید ایجاد کنید. سعی کنید متن لینک ها مناسب با کلمه کلیدی باشد که هدف شماست. برای مثال، اگر در سایت مطلبی برای آموزش سئو دارید حتماً از آن مطلب به مطلب جدید با عنوان سئو محتوا لینک بدهید. لینک سازی داخلی از نظر سئو محتوا یکی از مهمترین بخش های نوشتن مطالب است.

 

علاوه بر لینک سازی داخلی، ایجاد Backlink از سایت های دیگر که DA یا Domain Authority بالایی دارند به طرز عجیبی در بالا بردن رتبه صفحه شما تاثیر دارد. برای مثال، اگر مطلبی نوشتید سعی کنید در سایت های دیگر Backlink ایجاد کنید. متن این لینک ها باید شامل کلمه کلیدی باشد که مطلب شما با هدف آن کلمه کلیدی نوشته شده. ایجاد Backlink را می توانید با روش های زیر ایجاد کنید:

 
  1. اشتراک مطلب در شبکه های اجتماعی

  2. استفاده از وبلاگ ها برای ارسال مطلب و ایجاد بک لینک

  3. ارسال ریپورتاژ آگهی در سایت هایی که بازدید بالایی دارند (که البته باید از جیب مبارک خرج کنید)

  4. استفاده از سایت های اشتراک ویدیو برای مطالبی که ویدیو دارند و قرار دادن لینک به وب سایت

استفاده از تصاویر در سئو محتوا چیست؟

ترکیب تصویر با مطلب کمک زیادی به ماندگاری کاربر می کند. سعی کنید از تصاویر جذاب و البته مرتبط استفاده کنید تا تاثیر مثبتی بر سئو محتوا شما داشته باشد. تصاویری که استفاده می کنید باید حجم مناسبی داشته باشند و باعث سنگین شدن صفحه در زمان بارگذاری نشوند. تبدیل تصاویر به فرمت webp می تواند باعث تاثیر چشم گیری در کاهش حجم تصاویر داشته باشد.

 

همچنین سعی کنید توضیحات مناسب برای تصاویر وارد کنید. توضیحات تصاویر یا اصطلاحاً alt تصاویر، در ابزار های screen reader که بیشتر توسط افراد نابینا استفاده می شود، در طول خواندن متن، خوانده می شوند. این توضیحات توسط گوگل و سایر موتورهای جستجو شناسایی می شوند و رعایت این نکته به معنی رتبه بهتر صفحه شما در بحث Accessibility است. انتخاب متن مناسب برای توضیحات تصاویر، به این این افراد کمک می کند که دید درستی از تصویر استفاده شده در مطلب بدست بیاروند. دقت کنید که استفاده از کلمه کلیدی در توضیحات تصاویر یا نوشتن توضیحات نامربوط هیچ کمکی به سئو محتوای شما نمی کند.

خلاصه

در این مطلب سعی کردیم با مهمترین نکات مربوط به سئو محتوا آشنا بشیم. رعایت این نکات می تونه تاثیر زیادی در بهینه سازی مطالب شما در موتورهای جستجو و افزایش بازدید سایت شما داشته باشه. نکاتی که در این مطلب با آن ها آشنا شدیم موارد زیر بود:

 
  1. آشنایی با واژه سئو محتوا

  2. انتخاب کلمه کلیدی

  3. انتخاب عنوان برای محتوا

  4. توضیحات یا Meta Description

  5. نوشتن محتوای اصلیپ

 

 



:: برچسب‌ها: X آموزش سئو X آموزش طراحی وب , آموزش طراحی سایت , آموزش PHP , آموزش HTML , آموزش CSS , آموزش جاوا اسکریپت , آموزش JavaScriptآموزش ساخت سایت , آموزش MySQL ,
:: بازدید از این مطلب : 152
|
امتیاز مطلب : 4
|
تعداد امتیازدهندگان : 1
|
مجموع امتیاز : 1
تاریخ انتشار : سه شنبه 28 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

 

 

ریسک افزار چیست؟ یکی از جدیدترین مفاهیم در حوزه بدافزاری دنیای امنیت اطلاعات ، کلمه ای به نام Riskware یا ریسک افزار است. طبیعتا Risk و Software تشکیل دهنده این کلمه هستند اما جالب است بدانید که با اینکه از لحاظ امنیتی این نوع نرم افزارها در دسته بندی بدافزاری یا Malware ای قرار می گیرند اما واقعا بدافزار نیستند ! بله دست متوجه شدید ریسک افزارها بدافزار نیستند ، یعنی نویسنده یا تولید کننده آنها با هدف تخریب و انجام عملیات های مخرب آنها را تولید نکرده است.

اما نکته اینجاست که اینگونه نرم افزارها به شکلی امنیت کامپیوتر شما را تهدید می کنند و به همین دلیل ریسک به وجود آمدن عملیات مخرب را بالا می برند و به همین دلیل به آنها Riskware گفته می شود.اما واقعا چطور ممکن است یک نرم افزار باعث بالا رفتن ریسک امنیتی در یک کامپیوتر بشود؟ خوب در واقع Riskware ها می توانند با انجام دادن یک سری تغییرات در سیستم عامل قربانی کاری کنند که سایر بدافزارهای مخرب بتوانند عملیات مخربشان را انجام بدهد و اینکار به واسطه نصب شدن یک Riskware انجام می شود.

بگذارید ساده تر بگوییم ، زمانیکه شما یک نرم افزار بر روی کامپیوتر خود نصب می کنید که این امکان را فراهم می کند که یک ریسک به وجود بیاید به آن Riskware می گوییم ، قرار نیست که این Riskware خودش تخریب یا عملیات مخرب انجام بدهد.برای مثال نرم افزاری ممکن است قوانین نصب و اجرای یک برنامه دیگر را نقض کند ، ممکن است اجازه اجرای یک برنامه دیگر در کامپیوتر را ندهد ، ممکن است جلوی به روز رسانی مختلف سیستم را بگیرد ، ممکن است Rule های دارای مشکل امنیتی در فایروال شما ایجاد کند ، ممکن است به عنوان Backdoor در سیستم قربانی مورد استفاده قرار بگیرد .

ساده ترین مثالی که می توانیم از Riskware ها بزنیم ابزارهای دانلودی مثل Torrent و P2P هایی مثل EMule هستند که قسمتی از هارد دیسک شما را به اشتراک عمومی می گذارند. الزامی ندارد که به تنهایی Riskware خطرناک باشد اما این امکان را فراهم می کند که انتشار سایر بدافزارها راحت تر شود. بصورت کلی یک Riskware ابزاری است که باعث حذف شدن ، مسدود کردن ، تغییر دادن و کپی اطلاعات و مختل کردن کارایی کامپیوترها و شبکه می شود. یک Riskware می تواند در قالب برنامه های IRC ، P2P ، SMTP ، انواع Downloader اینترنتی ، انواع ابزارهای مانیتورینگ ، ابزارهای شبکه ، ابزارهای مدیریت از راه دور شبکه ، سرویس های FTP ، سرویس های پروکسی ، سرویس Telnet و سرور وب و همچنین Toolbar های اینترنتی ظاهر شود.

این دوره آموزش جامع سکیوریتی پلاس شما آماده ورود به دنیای هک و امنیت اطلاعات می شوید و به خوبی بر روی مباحث تئوری و مفاهیم امنیتی مسلط خواهید شد. در واقع سکیوریتی پلاس نقطه ورود شما به دنیای امنیت سایبری و از پیشنیازهای دوره های آموزش هک و نفوذ می باشد.

 



:: برچسب‌ها: آموزش هک , آموزش هک قانونمند , آموزش CEH , دوره آموزشی CEH , دوره آموزش هک قانونمند , آموزش سکیوریتی پلاس , دوره آموزشی سکیوریتی پلاس , آموزش Security , آموزش امنیت شبکه ,
:: بازدید از این مطلب : 164
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 28 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

 

 

 

فایروال Transparent چیست؟ فایروال یک سیستم امنیتی برای شبکه است که به دو صورت سخت افزاری و نرم افزاری موجود است و وظیفه آن کنترل ترافیک ورودی و خروجی براساس سیاست ها و نقش هایی که برای آن تعریف می شود است. فایروال شرکت تحت نام Adaptive Security Applince یا ASA تولید می شود البته ASA علاوه بر فایروال امکانات مانند AntiVirus ، IPS ، VPN و ... را برای ما فراهم می کند. ASA در دو Mode یا حالت Transparent و Routed کار می کند.در این مقاله می خواهیم مفاهیم ، نحوی عملکرد و ویژگی های Transparent Mode را بررسی کنیم اما در ابتدا به صورت مختصر Routed Mode را بررسی می کنیم.

Routed Mode چیست؟

به صورت پیش فرض فایروال ASA در لایه سوم عمل می کند و بر پایه Packet و IP Address عمل می کند و کلیه عملیات بازرسی و انتقال ترافیک ، براساس پارامترهای لایه سوم انجام می گیرد هرچند که ASA می تواند در لایه های بالاتر نیز کنترل را انجام دهد. ASA با در نظر گرفتن IP Address برای اینترفیس ها ، خود را به عنوان یک روتر یا Gateway در شبکه ای که به آن متصل است معرفی کند. به این حالت Routed Mode گفته می شود.استفاده از این حالت نیاز به تغییرات در سیستم آدرس دهی IP دارد.در این حالت هر اینترفیس ASA باید به یک Subnet متصل و یک IP از آن Subnet به آن اینترفیس اختصاص داده شود در تصویر زیر حالت Routed Mode را می بینید که اینترفیس 0 به نام outside به شبکه 192.168.100.0/24 ، اینترفیس 1 به نام inside به شبکه 192.168.200.0/24 و اینترفیس 2 به نام DMZ به شبکه 192.168.1.1/24 متصل است.

Transparent Mode چیست؟

حالت دیگری که ASA می تواند در آن عمل کند Transparent است. در این حالت ASA همانند یک دستگاه لایه دو فعالیت می کند و مانند یک روتر یا Gateway در شبکه دیده نمی شود این حالت استفاده فایروال را قایروال لایه دو یا فایروال مخفی نیز می نامند. چون در این حالت اینترفیس های فایروال IP نمی گیرند در نتیجه قابل شناسایی نیستند و تنها از یک IP آدرس برای ترافیک Management مروبط به خود دستگاه استفاده می شود.نصب و راه اندازی فایروال در حالت Transparent در شبکه به سادگی انجام می پذیرد و شبکه ما را به دو قسمت inside و outside تقسیم می کند بودن اینکه نیاز به تغییر در سیستم آدرس دهی شبکه وجود داشته باشد در شکل زیر نحوی استقرار فایروال در حالت Transparent را نشان می دهد.

در حالت Transparent هر دو اینترفیس inside و outside به یک subnet متصل می شود. به این حالت bump in the wire گفته می شود چون در این حالت ASA شبکه را جدا نمی کند و بخشی از شبکه می شود و ترافیک شبکه مورد بازرسی قرار می دهد و نسبت به سیاست های و نقش های در نظر گرفته شده برای فایروال ، در مورد ترافیک های عبوری تصمیم می گیرد. به این همین دلیل نصب و راه اندازی Transparent mode ساده و آسان است.با اینکه حالت Transparent در لایه دو عمل می کند ترافیک لایه سه تا زمانی که شما به آن اجازه عبور ندهید (با یک ACL) این ترافیک نمی تواند عبور کند. و تنها ترافیکی که بدون ACL اجازه عبور دارد ترافیک مربوط به ARP است. ترافیک ARP را با ARP Inspection می توان کنترل کرد.

  • نکته : در حالت Transparent ترافیک CDP اجازه عبور ندارد.

به طور مثال شما می توانید با استفاده از یک ACL ترافیک Routing Protocol هایی مانند OSPF ، EIGRP و ... را از Transparent Firewall عبور دهید ASA در حالت transparent را می توان همانند یک سوئیچ در نظر گرفت که فریم ها را از یک اینترفیس به اینترفیس دیگر منتقل می کند اینکار براساس MAC آدرس فریم انجام می شود. ASA آدرس MAC مبدا و پورتی که روی آن این فریم را دریافت کرده را نگه داری می کند و از این طریق متوجه می شود که برای رسیدن به این MAC آدرس از چه اینترفیس می تواند استفاده کند. با استفاده از این اطلاعات ASA یک جدول تشکیل می دهد و این اطلاعات را در آن نگه داری می کند و با استفاده از این جدول اقدام به ارسال فریم های می کند.

زمانی که یک فریم که MAC مقصد را در جدول خود ندارد چه واکنشی نشان می دهد؟

سوئیچ زمانی که MAC مقصد فریم را در جدول Cam خود پیدا نکند این فریم را روی تمام اینترفیس هایش غیر از اینترفیسی که این فریم را روی آن دریافت کرده ارسال می کند به این امید که مقصد به یکی از پورت هایش متصل باشد.اما ASA همانند سوئیچ اینکار را به سادگی انجام نمی دهد چون به دلیل سیاست های امنیتی امکان ارسال بسته ها محدود شده است. در عوض ASA به منظور پیدا کردن مقصد به یکی از روش های زیر وارد عمل می شود:

  • ARP request : زمانی که آدرس IP مقصد در شبکه Local (همان subnet) قرار دارد در نتیجه به ASA از طریق یک شبکه متصل است و ASA اقدام به ارسال یک ARP request می کند و در صورتی که مقصد به آن پاسخ دهد از روی این پاسخ محل استقرار مقصد را متوجه می شود.
  • Ping request : زمانی که آدرس IP مقصد در یک شبکه دیگر قرار دارد ASA اقدام به ارسال echo request به مقصد مورد نظر می کند. زمانی که پاسخ توسط روتر یا مقصد پاسخ داده شد. ASA از روی پاسخ دریافتی می فهمد MAC بعدی (next-hop) که از طریق آن به مقصد می رسد چیست و چگونه می تواند به آن برسد.

ASA که نسخه 8.4(1) یا بالاتر را اجرا کند این امکان را دارد که اینترفیس های خود را عضو یک یا چند گروه (bridge group) منطقی کند. هر bridge group به عنوان یک Transparent firewall کاملا مستقل عمل کند. ترافیکی که از یک bridge group عبور می کند نمی تواند وارد bridge group دیگر شود در صورت نیاز به ایجاد ارتباط بین این گروه ها باید از یک روتر خارجی استفاده شود. در فایروال های ASA تا هشت bridge group می توان ایجاد کرد که به هر گروه می توان 2 تا 4 اینترفیس داشته باشد. حداقل هر گروه باید دو اینترفیس داشته باشد که معمولا به نام های inside و outside شناخته می شوند. تصویر زیر نشان دهنده دو bridge group است که به صورت کاملا مجزا از یکدیگر عمل می کنند.

با استفاده از این قابلیت این امکان فراهم می شود که چندین فایروال مستقل داشته باشیم.نسخه های قبل 8.4(1) تنها از یک bridge group پشتیبانی می کنند و از دو اینترفیس برای آنها می توان استفاده کرد که می توان نام های inside و outside را برای آنها در نظر گرفت و اجازه استفاده از اینترفیس سوم را نخواهیم داشت مگر به عنوان پورت Management از آن استفاده کنیم که تنها ترافیک مربوط به خود دستگاه از آن عبور داده شود.

زمانی که ASA چند Security Context دارد برای هر Context می تواند یک یا چند bridge group داشته باشیم. به هر Context می توان اینترفیسی را اختصاص داد که مربوط به Contextهای دیگر نباشد به عبارت دیگر اینترفیس ها نمی توانند بین Context ها مشترک باشند.اینترفیس های فایروال در حالت Transparent باید همه به یک شبکه (subnet) متصل باشند هر چند که بسته های IP بودن محدودیت های لایه دو همچنان بازرسی می شوند. از یک Extended ACL برای بررسی و ارزیابی Policiesهای ، ترافیک استفاده می شود و موتور بازرسی و بررسی ASA می تواند فعالیت های ترافیک را در هر لایه ای مورد بررسی قرار دهد.

  • نکته : از نسخه (2)8.0 می توان از NAT در transparent firewall استفاده کرد.
  • نکته : قایروال در حالت Routed عمل بازرسی و انتقال ترافیک را فقط براساس بسته های IP انجام می دهد اما در حالت transparent این محدود وجود ندارد چون در لایه دوم عمل می کند و می تواند ترافیک های غیر IP را نیز مدیریت کند. ترافیک های غیر IP را می توان به وسیله یک ACL کنترل کرد.

انتخاب Firewall Mode

قبل از اینکه یکی از دو حالت Routed یا Transparent را برای شبکه خود انتخاب کنیم باید از نقاط ضعف و قوت این دو حالت آگاهی داشته باشیم. در اینجا به صورت خلاصه این ویژگی ها را نام می بریم:

Transparent Firewall Mode :

  • زمانی استفاده می شود که بخواهیم ترافیک غیر IP را از آن عبور دهیم.
  • نیاز به تغییرات در سیستم آدرس دهی در شبکه ندارد.
  • به ازای هر bridge group می توان از 2 تا 4 اینترفیس استفاده کرد.
  • از همه ویژگی ها و امکانات ASA نمی توان استفاده کرد مانند Dynamic Routing ، QoS و ...

Routed Firewall Mode :

  • زمانی استفاده می شود که فقط بسته های IP را بخواهیم بازرسی کنیم.
  • تغییرات در سیستم آدرس دهی شبکه مورد نیاز است.
  • همه اینترفیس ها قابل استفاده هستند.
  • از تمام امکانات ASA می توان استفاده کرد.

مواردی که در هنگام پیاده سازی حالت Transparent باید در نظر گرفته شود:

  • در نظر گرفتن یک IP برای مدیریت فایروال (در صورتی که از چند Context استفاده می شود برای هر Context یک IP در نظر گرفته شود(. بر خلاف حالت Routed که برای هر اینترفیس آن یک IP در نظر گرفته می شود در حالت Transparent فقط یک IP برای خود دستگاه در نظر گرفته می شود و از آن برای ارسال و دریافت ترافیک که مربوط به خود دستگاه است استفاده می شود مانند ترافیک های AAA یا Syslog و ... از این قبیل می باشد. IP در نظر گرفته شده باید در همان Subnet باشد که فایروال به آن متصل است.
  • در حالت Transparent تنها از دو اینترفیس آن استفاده می شود که تحت نام inside و outside در نظر گرفته می شود. همچنین امکان استفاده از اینترفیس management وجود دارد ولی باقی اینترفیس ها را نمی توان استفاده کرد.
  • IP Management دستگاه را به عنوان Default Gateway دستگاه های شبکه در نظر نگیرید. روش صحیح این است که ِDefault Gateway در سمت دیگر فایروال قرار گیرد تا ترافیک دستگاه های شبکه از آن رد شود.
  • در صورت داشتن چند Context برای هر Context باید اینترفیس های مجزا در نظر گرفت و نمی توان یک اینترفیس را برای چند Context استفاده کرد.

Allowed MAC Addresses

MAC آدرس زیر به عنوان مقصد اجازه عبور از Transparent Firewall را دارند. هر MAC آدرسی که در جدول زیر وجود نداشته باشد توسط فایروال Drop می شود:

  • MAC مورد استفاده Broadcast که برابر FFFF.FFFF.FFFF
  • MAC های Multicast مربوط به IPv4 که از 0100.5E00.0000 تا 0100.5EFE.FFFF می باشد
  • MAC های Multicast مربوط به IPv6 که از 3333.0000.0000 تا 3333.FFFF.FFFF می باشد
  • Multicast های مربوط به BPDU که برابر 0100.0CCC.CCCD می باشد.
  • MAC های Multicast مربوط به AppleTalk که از 0900.0700.0000 تا 0900.07FF.FFFF می باشد

قابلیت ها و ویژگی هایی که در Transparent Firewall نمی توان استفاده کرد:

  • NAT / PAT : از این قابلیت نمی توان استفاده کرد

نکته : از نسخه (ASA/PIX 8.0(2 می توان از این قابلیت نیز استفاده کرد.

  • پروتکل های مسیریابی دینامیک مانند RIP ، EIGRP ، OSPF : امکان استفاده از Static Route برای ترافیک هایی که توسط فایروال ایجاد می شود وجود دارد اما نمیتوان از پروتکل های مسیریابی دینامیک استفاده کرد و تنها می توان به وسیله ACL ترافیک مربوط به این پروتکل ها را از آن عبور داد.
  • IPv6
  • DHCP relay : Transparent Firewall می تواند به عنوان DHCP Server عمل کند اما امکان استفاده از آن به عنوان DHCP relay وجود ندارد چون نیاز به استفاده از DHCP relay وجود ندارد و می توان ترافیک DHCP را با استفاده از یک ACL عبور داد.
  • (Quality of Service (QoS
  • Multicast : جهت عبور ترافیک Multicast از یک Security zone بالاتر به پایین تر و بلعکس باید از ACL استفاده شود.
  • VPN termination for through traffic


:: برچسب‌ها: , آموزش CCNA , آموزش CCNP , آموزش سیسکو , دوره سیسکو , دوره آموزشی سیسکو , آموزش cisco ,
:: بازدید از این مطلب : 153
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 28 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

 

 

کاربرد Security Level در فایرول ASA سیسکو چیست؟ Security Level مقداری است که به هر Interface اختصاص داده می شود و درجه اهمیت آنرا مشخص می کند. این مقدار میتواند عددی بین 0 تا 100 باشد . ترافیک TCP و UDP از اینترفیس با Security Level بالاتر می تواند وارد اینترفیس با Security Level پایین تر شود و با توجه به ویژگی Statefull ترافیک درخواستی از Security Level بالاتر از Security Level پایین تر امکان و اجازه پاسخگویی و ورود به Security Level بالاتر را پیدا می کند به عبارتی تنها به ترافیکی از سطح پایین تر اجازه ورود داده می شود که از داخل ان اینترفیس درخواست شده باشد.

غیر از Security Level برای هر اینترفیس یک نام (name if) در نظر می گیریم اگر برای اینترفیس نام inside در نظر گرفته شود به صورت خودکار مقدار Security Level برابر 100 و اگر outside را به عنوان نام اینترفیس انتخاب کنیم مقدار Security Level برابر صفر خواهد شد. به اینترفیس ها می توان یک Security Level یکسان اختصاص داد. به طور پیش فرض ترافیک بین اینترفیس هایی که دارای مقدار Security Level یکسان هستند عبور داده نمی شود



:: برچسب‌ها: , آموزش CCNA , آموزش CCNP , آموزش سیسکو , دوره سیسکو , دوره آموزشی سیسکو , آموزش cisco ,
:: بازدید از این مطلب : 119
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 28 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

 فایروال شرکت سیسکو با نام Adaptive Security Appliance) ASA) تولید می شود که علاوه بر امکانات فایروال ، قابلیت های فراوانی را برای ما مهیا می سازد.فایروال ها وظیفه محافظت از شبکه داخلی را در برابر دسترسی غیر مجاز از بیرون شبکه دارند. علاوه بر این فایروال ها می توانند محافظت بخش های مختلف شبکه را نسبت به هم تامین کنند به طور مثال منابع شبکه را از کاربر شبکه جدا کنیم. همچنین فایروال امکان دسترسی به برخی از سرویس ها مانند وب که نیاز به ایجاد دسترسی برای کاربران خارج شبکه است را فراهم می کند.

به این صورت که سرورهای مربوطه را در یک شبکه جداگانه تحت عنوان Demilitarized Zone) DMZ) قرار می دهیم و توسط فایروال امکان دسترسی محدود از طریق محیط خارج از شبکه را به DMZ می دهیم. با اینکار یک محیط ایزوله ایجاد کرده ایم و در صورتی که حمله به این سرورها صورت گیرد فقط این سرورها تحت تاثیر قرار می گیرد و سرورهای داخلی از این حمله در امان هستند. علاوه بر این می توانید دسترسی کاربران به شبکه خارجی (مانند اینترنت) را نیز کنترل کنید مثلا به چه آدرس ها و سایت هایی دسترسی داشته باشند.

زمانی که بحث استفاده از فایروال در شبکه پیش می آید شبکه خارجی در مقابل فایروال است و شبکه داخلی و DMZ پشت فایروال قرار می گیرند و توسط آن محافظت می شوند و تنها اجازه دسترسی محدود به کاربران خارج از شبکه را به محیط DMZ می دهد. فایروال ASA دارای چندین اینترفیس است که می توان برای هر کدام آن سیاست های خاص خودش را در نظر گرفت. حتی شما می تواند چند شبکه داخلی ، DMZ و یا چند شبکه خارجی داشته باشید.

ASA در دو Mode یا حالت Transparent و Routed کار می کند. در مقاله قبلی با عملکرد فایروال در حالت Transparent آشنا شدیم و در این مقاله می خواهیم مفاهیم ، نحوی عملکرد و ویژگی های Routed Mode را بررسی کنیم.

 

Routed Mode چیست؟

به صورت پیش فرض فایروال ASA در لایه سوم عمل می کند و بر پایه Packet و IP Address عمل می کند و کلیه عملیات بازرسی و انتقال ترافیک ، براساس پارامترهای لایه سوم انجام می گیرد هرچند که ASA می تواند در لایه های بالاتر نیز کنترل را انجام دهد. ASA با در نظر گرفتن IP Address برای اینترفیس ها ، خود را به عنوان یک روتر یا Gateway در شبکه ای که به آن متصل است معرفی کند. به این حالت Routed Mode گفته می شود.استفاده از این حالت نیاز به تغییرات در سیستم آدرس دهی IP دارد.در این حالت هر اینترفیس ASA باید به یک Subnet متصل و یک IP از آن Subnet به آن اینترفیس اختصاص داده شود در تصویر زیر حالت Routed Mode را می بینید که اینترفیس 0 به نام outside به شبکه 192.168.100.0/24 ، اینترفیس 1 به نام inside به شبکه 192.168.200.0/24 و اینترفیس 2 به نام DMZ به شبکه 192.168.1.1/24 متصل است.

 

پیاده سازی ASA در حالت Routed

زمانی که فایروال ASA را برای اولین بار در شبکه قرار می دهیم باید توپولوژی شبکه را نسبت به آن تغییر دهیم به این صورت که در هر سمت اینترفیس های ASA باید یک Subnet متفاوت داشته باشیم همانند یک روتر. به طور مثال ما یک شبکه با یک subnet داریم برای اینکه از ASA استفاده کنیم حداقل این شبکه را به دو Subnet باید تقسیم کنیم مثلا در یک سمت کلاینت ها و در سمت دیگر سرور ها را قرار می دهیم.

این تغییر توپولوژی با عث می شود که نصب ASA در حالت Routed را با مشکل مواجه کند چون نیاز به تغییرات در سیستم آدرس دهی شبکه دارد. ساده ترین حالت این است که IP کلاینت ها و دستگاه هایی که از اهمیت زیادی برخوردار نیست را تغییر ندهیم و آنها را به عنوان یک Subnet در نظر بگیریم و IP دستگاه هایی که نیاز به محافظت دارند را تغییر و در یک Subnet قرار دهیم زیرا معمولا تعداد این دستگاه ها کمتر است و IP دستگاه های کمتری را تغییر می دهیم.

حالت دیگر این است که می خواهیم فایروال را بین شبکه داخلی و اینترنت قرار دهیم. در این حالت تنها کافیست IP فعلی مودم (Gateway) را به ASA اختصاص دهیم و برای مودم یک IP در یک Subnet جدید در نظر بگیریم.علاوه بر اختصاص IP برای هر اینترفیس از یک Subnet باید یک نام و یک عدد تحت عنوان Security Level برای آن در نظر بگیریم این عدد که می تواند بین صفر تا صد باشد و مشخص کننده نحوی ارتباطات بین اینترفیس ها می باشد. به طور مثال یک اینترفیس Security Level صفر و دیگری Security Level صد دارد ترافیک از Security Level بالاتر اجازه ورود به Security Level پایین تر را دارد ولی برعکس آن امکان پذیر نیست مگر اینکه ما آنرا مجاز کنیم.

  • نکته : در صورتی که نام Inside را برای یک اینترفیس در نظر بگیرد به صورت پیش فرض مقدار Security Level برابر 100 خواهد شد و اگر نام Outside را برای آن در نظر بگیرید مقدار Security Level برابر 0 خواهد شد.
  • نکته : اگر دو اینترفیس دارای Security Level برابر باشند به صورت پیش فرض بین آنها ترافیک اجازه عبور ندارد.
  • نکته : به صورت پیش فرض ASA در حالت Routed کار می کند.

 

 

 



:: برچسب‌ها: , آموزش CCNA , آموزش CCNP , آموزش سیسکو , دوره سیسکو , دوره آموزشی سیسکو , آموزش cisco ,
:: بازدید از این مطلب : 130
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 28 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

 

یکی از تخصص هایی که این روزها نیاز اولیه متخصصین حوزه فناوری اطلاعات به حساب می آید ، یادگیری برنامه نویسی است. آموزش برنامه نویسی و شروع یادگیری زبان های برنامه نویسی از جمله دغدغه های اصلی تازه واردهای حوزه تخصصی فناوری اطلاعات است. همیشه سوالاتی مثل اینکه با چه زبانی برنامه نویسی را شروع کنیم یا بهترین زبان برای شروع برنامه نویسی چیست یا اینکه ترتیب یادگیری دوره های برنامه نویسی برای ورود به بازار کار کدام است ، از جمله مهمترین سوالات چالشی برای شروع آموزش برنامه نویسی است.

امروز و در این مقاله ما می خواهیم به شما پاسخ سوالات متداولی که برای شروع یک حوزه تخصصی از برنامه نویسی ، نیاز دارید که بدانید را با هم مرور می کنیم . دقت کنید که قبل از شروع این مقاله حتما به این موضوع توجه کنید که ما برنامه نویسی را به به حوزه های مختلفی تقسیم بندی می کنیم که به ترتیب : برنامه نویسی دسکتاپ ، برنامه نویسی وب و برنامه نویسی موبایل از مهمترین گرایش های تخصصی برنامه نویسی هستند که به شدت مورد نیاز بازار کار هستند. پس تا انتهای مقاله با ما باشید.

سوال اول : چگونه کدنویسی را شروع کنیم؟

برای شروع برنامه نویسی ابتدا باید بدانید برای چه چیزی می خواهید برنامه نویس شوید و هدفتان چیست؟ سپس یک زبان برنامه نویسی برای شروع یادگیری را انتخاب می کنید. در دوره های آموزش برنامه نویسی آنلاین شرکت می کنید. آموزشهای ویدیویی متنوع را یاد می گیرید ، کتاب می خواهید و از ابزارهای کدنویسی سریع برای افزایش خلاقیت و سرعت کدنویسی استفاده می کنید و در نهایت با نگاه کردن به نمونه کدهای برنامه نویسی سایر برنامه نویس ها شروع یا انجام پروژه های برنامه نویسی می کنید.

سوال دوم : برنامه نویسی دسکتاپ را از کجا شروع کنیم؟

سوال سوم : برنامه نویسی وب را از کجا شروع کنیم؟

هر وب سایت که به آن مراجعه می کنید با یک زبان برنامه نویسی نوشته شده است. این زبان برنامه نویسی انواع و اقسام مختلفی دارد که مهمترین زبان های برنامه نویسی وب به ترتیب زبان PHP و زبان ASP.NET هستند. سایر زبان های برنامه نویسی وب به محبوبیت زبانهای برنامه نویسی پی اچ پی و ای اس پی دات نت نیستند.

یکی از مزایای برنامه نویسی وب ، امکان کار کردن بصورت فریلنسری و دورکاری است که به همین دلیل یکی از محبوب ترین زبان های برنامه نویسی وب به حساب می آیند. برای شروع یادگیری و آموزش PHP ( پی اچ پی ) می توانید به این لینک مراجعه کنید.

برنامه نویسی دسکتاپ به معنی برنامه نویسی برای سیستم عامل هایی است که بصورت رومیزی استفاده می شوند. برای مثال نوشتن برنامه ای که روی کامپیوتر شخصی شما ( PC ) یا لپتاپ با هر نوع سیستم عاملی اعم از ویندوز یا لینوکس یا مکینتاش اجرا می شود ، یک برنامه دسکتاپی به حساب می آیند که بازار کار بسیار خوبی دارد.

از مهمترین زبان های برنامه نویسی که بصورت تخصصی و به بهترین شکل به شما کمک می کنند می توانیم به زبان برنامه نویسی جاوا و زبان برنامه نویسی سی شارپ اشاره کنیم. برای شروع یادگیری آموزش جاوا می توانید به این لینک مراجعه کنید.



:: برچسب‌ها: , آموزش سی شارپ , آموزش C# , دوره سی شارپ , دوره آموزشی سی شارپ , آموزش جاوا , آموزش Java , آموزش جنگو , آموزش PHP ,
:: بازدید از این مطلب : 171
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 24 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

 

فرآیند اسکن پورت یا Port Scanning چیست و چند نوع اسکن پورت وجود دارد؟ اگر بخواهیم تعریفی از اسکن پورت یا پورت اسکن داشته باشیم ، باید ابتدا درک عمیقی از مفهوم پورت و ماهیت Port های کامپیوتر داشته باشیم. بدیهی است که افرادیکه به دنبال مفهوم پورت اسکن می گردند با ماهیت پورت های کامپیوتری و کاربردشان آشنایی دارند و صرفا می خواهند برای مصارف امنیت شبکه و ارتباطات یا هک و نفوذ ، بیشتر در بحث Port Scanning که یکی از محبوب ترین روشهای کسب اطلاعات درباره هدف نفوذ است ، در این خصوص اطلاعات به دست بیاورند.

به زبان ساده مفهوم پورت اسکن و انواع آن را یاد بگیرید پیشنهاد می کنم مقاله دیگری از بنده با عنوان پورت چیست را در همین لینک مشاهده کنید. اگر علاقه مند به مباحث هک و نفوذ هستید حتما بعد از خواندن این مقاله به دوره آموزش سکیوریتی پلاس و البته آموزش هک ودوره آموزش CEH برای یادگیری بهتر و عمیقتر مفاهیم پورت اسکن در هک و نفوذ مراجعه کنید.

اسکن پورت یا پورت اسکن چیست؟

ارتباطات در کامپیوترها به وسیله پروتکل ها انجام می شوند و پروتکل ها برای اینکه بتوانند به درستی بین کامپیوترها ارتباط برقرار کنند از یک شماره پورت مشخص استفاده می کنند تا همدیگر را متوجه بشوند. این شماره پورت ها برای سرویس های مشخصی رزرو شده است و شما با شناخت این شماره پورت ها می توانید تشخیص بدهید چه نوع سرویسی بر روی چه سیستم عاملی در حال اجرا است. برای مثال شماره پورت 53 برای سرویس DNS و شماره پورت 443 برای سرویس SSL است.

به زبان ساده تر ، وقتی صحبت از اسکن کردن پورت های باز می شود ، ما می خواهیم بدانیم که چه سرویس هایی بر روی کامپیوتر مورد نظر ما فعال هستند . فهمیدن اینکه چه سرویسی در پورت اسکن فعال است به شما در فرآیند های مختلفی کمک می کند از تشخیص نوع سرویس برای هک و تست نفوذ گرفته تا رفع مشکلات ارتباطی شبکه ، بنابراین اگر بخواهیم در یک جمله تعریف پورت اسکن را داشته باشیم می گوییم ::: Port Scanning فرآیندی است که از طریق بررسی پورت های کامپیوتر ، به ما نشان می دهد که چه نوع سرویس هایی بر روی کامپیوتر ( مودم ، روتر و ... ) مورد نظر ما در شبکه قابل دسترس و فعال هستند.

معرفی انواع پورت اسکن ( Port Scan )

تکنیک های متعددی در اسکن پورت های شبکه وجود دارد که معمولا این روزها بصورت دستی انجام نمی شوند. یکی از نکاتی که در انواع پورت اسکن های امروزی بسیار مهم است ، مخفی بودن و ناشناس بودن و ناشناس ماندن فردی است که فرآیند پورت اسکن را انجام می دهد. تکنیک های پورت اسکن دائما در حال به روز رسانی هستند و به همین دلیل انواع پورت اسکن یک چیز ثابت و دائمی نیست و دائما ممکن است در حال به روز رسانی باشد. اما در ادامه ما بر اساس تعریف هایی که در دوره آموزش CEH یا هک قانونمند بصورت استاندارد داریم ، انواع پورت اسکن را با هم بررسی می کنیم.

انواع اسکن پورت قسمت 1 : پورت اسکن تهی یا Null Scan چیست؟

Null به معنی تهی یا پوچ می باشد و در فرآیند Port Scanning ما برای اینکه بدانیم یک پورت باز است یا بسته است یا وضعیت آن را شناسایی کنیم می توانیم از این تکنیک استفاده کنیم. دقت کنید که این تکنیک Port Scanning بصورت ویژه برای سیستم عامل های خانواده Unix طراحی شده است و به هیچ عنوان بر روی سیستم عامل های ویندوزی پاسخ نخواهد داد.

زمانیکه صحبت از Null Scan می شود در واقع یعنی ما هیچ Flag ای بر روی Packet های Port Scan خودمان قرار نمی دهیم یا در اصطلاح فنی تر در Null Scan کلیه TCP Flag های ما در حالت Off قرار دارند. در چنین حالتی اگر سرور مورد نظر پورت Closed شده داشته باشد در پاسخ به Null Scan یک TCP RST ارسال می کند و اگر پورت مورد نظر باز باشد Packet غیر معتبر شناخته شده و اصطلاحا Discard می شود



:: برچسب‌ها: آموزش هک , آموزش هک قانونمند , آموزش CEH , دوره آموزشی CEH , دوره آموزش هک قانونمند , آموزش سکیوریتی پلاس , دوره آموزشی سکیوریتی پلاس , آموزش Security , آموزش امنیت شبکه ,
:: بازدید از این مطلب : 141
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 24 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

شبکه ، لینوکس و امنیت را چگونه یاد بگیریم؟ یکی از سوالاتی که بصورت متداول در حوزه آموزش نتورک پلاس و فناوری اطلاعات از من سوال می شود همین موضوع است که استاد ، ما مسیر راه آموزش شبکه و نقشه راه آن را با توجه به مقاله شبکه را از کجا شروع کنیم ، شروع کرده ایم. اما مشکل اصلی در یادگیری ، به خاطر سپردن و تمرین کردن این مفاهیم است . مرتب مفاهیم از ذهن ما خارج می شود و فراموش می کنیم.

چگونه بهتر یاد بگیریم؟ چگونه فراموش نکنیم و ... امروز من ، محمد نصیری ، بنیانگذار وب سایت توسینسو و انجمن تخصصی فناوری اطلاعات ایران به شما نکاتی را می گویم که بتوانید براحتی هر چیزی در حوزه آموزش تخصصی شبکه و امنیت و لینوکس و ... را به صورت دائمی یاد بگیرید و کمتر چیزی از ذهنتان خارج شود ، تکنیک های یادگیری که در ادامه به شما می گویم ، نتیجه دو دهه فعالیت من در این حوزه است و کاملا تجربی است . پس تا انتهای این مقاله از وب سایت توسینسو با ما باشید.

حتما نوت برداری کنید

نوت برداری مهمترین رکن در یادگیری در حوزه آیتی است. شما باید هر چیزی که یاد میگیرید را بصورت خلاصه برای خودتان بنویسید. فراموش نکنید که نوت برداری باید کاملا خلاصه باشد و اصلا قرار نیست خیلی جامع و کامل نوشته شود. به شکلی بنویسید که ساختار یادگیری شما مثل جستجو در کلیدواژه های گوگل باشد. کلیدواژه ها را با حداقل توضیحات و به شکلی که خودتان متوجه مفهوم کلیدواژه شوید بنویسید تا بهتر به خاطرتان سپرده شود. برای مثال :

  • کاربرد لایه ها : لایه چهار : انتقال داده و پروتکل های انتقال : TCP و UDP

زیبا نوت برداری کنید

من به شخصه یکی از زیباترین دفترچه های نوت برداری را تهیه می کنم . یک دفتر سایز A4 پاپکو که به شکلی بسیار زیبا نوت برداری را در آن انجام می دهم. فکر می کنم حداقل در نوت برداری های من 4 رنگ خودکار وجود دارد که برای هر رنگی تعریفی وجود دارد. اگر از روی ویدیویی مشغول به یادگیری باشم ویدیو را قطع می کنم و چیزی که یاد گرفتم را بلافاصله نوت برداری می کنم.

هیچوقت بصورت کامل ابتدا ویدیوها را نگاه نمی کنم ، همیشه بخش بخش ، قطعه قطعه نوت برداری می کنم. سعی کنید از نوشته هایتان دفترچه ای زیبا درست کنید. جزوه ننویسید شما قرار نیست امتحان بدهید. سعی کنید چیزهایی که درک می کنید را بنویسید. یعنی مفهومی که از ویدیو برداشت می کنید را یاد داشت کنید نه چیزی که در آن عینا گفته می شود . برای مثال :

  • حواست باشه ما سویچ لایه چهار تخصصی نداریم ، در واقع یه نوع سویچ لایه سه با قابلیت های خاص در لایه چهار هست که باعث میشه بتونید مدیریت Session داشته باشید

به دیگران آموزش بدهید

من به عنوان بنیانگذار انجمن تخصصی فناوری اطلاعات ایران و مجموعه توسینسو به جرات اعلام می کنم که مهمترین رکن در یادگیری ، یاد دادن است. وقتی شما چیزی را برای کسی توضیح می دهید به شدت در حافظه بلند مدت شما ماندگار می شود و این یکی از لذت بخش ترین انواع یادگیری است.

ویدیو تولید کنید ، کانال تلگرام بسازید ، صفحه اینستاگرام و .. داشته باشید و بدون توجه به تعداد مخاطب به دیگران آموزش بدهید. این باعث ماندگاری مطالب در ذهن شما می شود.

به سوالات دیگران پاسخ بدهید

فعالیت کردن در تالارهای گفتمان یا همان فروم های تخصصی می تواند به شدت دید شما را نسبت به مسائل و مشکلات بازار کار و محیط های واقعی بالا ببرد. قطعا کسیکه در محیط واقعی دچار مشکل شده است و آن را در محیط تالار گفتمان مطرح می کند یعنی شما را با چالشی برای حل مسئله مواجه کرده است.

شما با جستجو کردن و تلاش برای حل مشکل آن فرد باعث می شوید در ذهنتان راهکاری جدید ثبت شود و مشکل و راهکار همزمان در ذهن شما هک شود. سوال بپرسید و حتی به سوال خودتان بعد از پیدا کردن راهکار حل مشکل پاسخ بدهید. نتیجه فوق العاده ای میگیرید. یکی از دلیل های پیشرفت من در حوزه شبکه ، امنیت و لینوکس قطعا وجود تالار گفتمان تخصصی توسینسو در این حوزه بوده است.

در مصاحبه ها شرکت کنید

مصاحبه به شدت در توسعه فردی شما و کمک به یادگیری و درک نیاز بازار کار کمک می کند. حتی اگر به موضوعی به قدر کافی مسلط نیستید ، ریسک کنید و درخواست مصاحبه به شرکت های مختلف بدهید . این باعث می شود شما جسارت بیشتری برای مصاحبه های بعدی داشته باشید و از مسائل بازار کار به خوبی آگاه شوید.

لابراتوار برای هر کاری طراحی کنید

برای یادگیری و آموزش لینوکس و شبکه و امنیت شما هیچ نیازی به خرید تجهیزات ندارید. شما با استفاده از نرم افزارهای مجازی سازی و البته نرم افزارهای Emulator یا شبیه ساز شبکه ، بدون هیچ هزینه ای می توانید یک لابراتوار و حتی یک مرکز داده قوی و سنگین طراحی کنید و براحتی در آن سناریوهای متنوع را تست و یاد بگیرید. بدون اینکه دغدغه خرابکاری داشته باشید. لابراتوار با کیفیت از اولین و مهمترین فاکتورها در یادگیری درست است.

خرابکاری و ریسک کنید

خرابکاری و ریسک کنید اما با علم و آگاهی ، وقتی شما خرابکاری نکنید و نتوانید خرابکاری خودتان را درست کنید. نمی توانید در کار خود پیشرفت کنید. وقتی ریسک به روز رسانی سیستم های قدیمی ، نرم افزارهای قدیمی ، تجهیزات قدیمی و ... اعمال تغییرات جدید و ... را به خودتان نمی دهید. طبیعتا شما همیشه در جای خود درجا می زنید.



:: برچسب‌ها: , آموزش شبکه , آموزش نتورک پلاس , آموزش سکیوریتی پلاس , آموزش لینوکس , آموزش امنیت شبکه ,
:: بازدید از این مطلب : 141
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 24 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

 

در این مقاله قصد داریم که به شما لایه های شبکه یا مدل OSI که خلاصه Open Systems Interconnection می باشد رو بصورت کامل و جامع و به زبان ساده و خودمونی توضیح بدیم تا درک عمیقی از لایه های OSI پیدا کنید.

سرفصل های این مطلب
  1. لایه کاربرد یا Application
  2. لایه نمایش یا Presentation
  3. لایه نشست یا Session
  4. لایه انتقال یا Transport
  5. لایه شبکه یا Network
  6. لایه انتقال داده Data Link

به عنوان کسی که تو حوزه شبکه بصورت حرفه ای داره فعالیت می کنه بایستی درک عمقی از لایه های OSI پیدا کنید چون واقعا اگه کسی این لایه ها رو خوب درک کنه و پروتکل های این لایه رو خوب بشناسه و باهاشون کار کرده باشه رفته رفته دید عمیق نسبت به OSI پیدا می کنه و طبیعتا راحت تر میتونه شبکه رو Troubleshoot یا رفع اشکال کنه و اگر هم نتونه حداقل با دید بازتری میتونه به رفع مشکل بپردازه.

لایه کاربرد یا Application

پس کسی که تازه وارد دنیای شبکه های کامپیوتری هستش باید و باید روی مدل OSI مانور بده و مکانیزم کاریش رو خوب درک کنه. مدل OSI کاملا مدل انتزاعی هستش یعنی شما با این لایه ها بصورت تئوری آشنا میشید و درکشون می کنید و بعد کم کم تو محیط واقعی با پروتکل ها و سرویس هایی که تو این لایه ها هستش در محیط عملیاتی کار می کنید.

مدل OSI هفت تا لایه داره که ما با لایه هفتم که اسمش Application یا لایه نرم افزار های کاربردی هستش شروع می کنیم. لایه Application یا Application Layer لایه ای هستش که ما به عنوان End User بصورت کاملا عملی باهاش در ارتباط هستیم.

در وهله اول منظور ما از Application اپلیکیشن های اندرویدی نیست ، بلکه Application هایی هست که میتونن تو شبکه برامون کاری که ما میخوایم رو انجام بدن. مثلا ما میخوایم تو شبکه Email بفرستیم یا مثلا میخوایم بین کلاینت ها فایل به اشتراک بزاریم یا از یه وب سایت بازدید کنیم و ...

همه این کار ها که ما انجام میدیم در لایه Application انجام میشه. اگه بهتر بخوام این موضوع رو روشن کنم فرض کنید که شما یک برنامه میخواید بنویسید حالا با هر زبانی ( جاوا ، C ، C++ و ... ) که میتونه روی هر سیستمی نصب بشه و تو شبکه فایل به اشتراک بزاره.

طبیعتا این نرم افزاری که مینویسید روی دستگاه های شبکه که در لایه Core عمل می کنن مثل روتر ، سوئیچ و ... نصب نمیشن و حتما روی سیستم های End Users که از سیستم عامل هایی مثل ویندوز ، لینوکس و ... استفاده می کنن نصب و راه اندازی میشن.

پس شما الان Application رو درک کردید. میشه گفت اکثر نرم افزار هایی که تحت شبکه نوشته میشن تحت معماری Client-Server هست یعنی یک نرم افزار به عنوان Server و یک نرم افزار به عنوان Client عمل می کنه ، لازم نیست جای دوری بریم همین مرورگری که الان پاش نشستید و دارید این مطلب رو میخونید نرم افزاری هست که با معماری Client-Server نوشته شده که مرورگر میشه Client و وب سروری که روش این مطلب قرار گرفته Server هست.

از مهم ترین پروتکل ها یا Application هایی که در لایه Application کار می کنن میتونیم به HTTP ، FTP ، DNS ، DHCP ، SNMP ، NFS ، Telnet ، SMTP و POP3 و IMAP اشاره کنیم. بدیهی هست که هر چقدر این پروتکل ها بهینه تر نوشته شده باشن انجام کار های شبکه ای سریعتر اتفاق میوفته و کارایی سیستم بالاتر میره. در آخر به این نکته اشاره کنیم که هر لایه برای خود یک قالب بندی برای دیتا دارد که قالب بندی لایه Application بر اساس Data هستش.

 

آموزش گام به گام مدرک دوره نتورک پلاس Network+ جامع با 36 ساعت فیلم آموزش نتورک پلاس به زبان ساده فارسی و طنز و بر اساس سرفصل های دوره نتورک پلاس بین المللی + جزوه توسط مهندس نصیری تدریس شده است. در دوره نتورک پلاس Network+شما ضمن دریافت مدرک دوره نتورک پلاس ، بصورت گام به گام ، صفر تا صد و طبق آخرین سرفصل های نتورک پلاس بین المللیشبکه را به خوبی یاد می گیرید.



:: برچسب‌ها: آموزش شبکه , آموزش شبکه های کامپیوتری , آموزش نتورک پلاس , دوره آموزشی نتورک پلاس , دوره نتورک پلاس , آموزش Network+ , دوره شبکه , دوره آموزشی شبکه , آموزش ویپ , دوره آموزشی ویپ , ,
:: بازدید از این مطلب : 133
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 24 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

 

سیسکو ASA چیست؟ فایروال معروف ASA سیسکو چه قابلیت هایی دارد؟ سال هاست که سیسکو فایروال اختصاص تولید می کند و در سال های قبل این دستگاه تحت نام PIX روانه بازار می شد. با پیشرفت تکنولوژی سیسکو دستگاه جدیدی را درست کرد که تمام قابلیت های PIX را داشت و علاوه برای آن قابلیت های جدیدی را به آن اضافه کرد و این دستگاه را تحت نام (Adaptive Security Appliance (ASA روانه بازار کرد. قبل از اینکه بخواهید دستگاه را تنظیم و پیکربندی کنید باید با مفاهیم و اصول اولیه آن را فرا گیرید که در این بخش به این مفاهیم پرداخته خواهد شد.

آشنایی با خانواده ASA

فایروال های ASA در اندازه ها و شکل های مختلفی وجود دارند اما همه آنها قابلیت های مشابهی دارند. معمولا دستگاهی که شماره مدل آن پایین تر است توان پایین تری دارد. شماره مدل این دستگاه ها با 55 شروع می شود البته دستگاه هایی از خانواده ASA وجود دارند که بر روی سوئیچ هایی مانند 6500 نصب می شوند یا نسخه مناسب برای محیط های مجازی.

همینطور که در جدول بالا میبینید در جلوی هر مدل نشان داده شده است که برای چه محیط هایی مناسب است.

قابلیت ها و سرویس های ASA

لیست قابلیت ها و ویژگی های ASA به شرح زیر است که بسیاری از آنها را در قسمت های قبلی مورد بحث قرار داده ایم :

  • Packet filtering : به وسیله ACL ها فراهم می شود و ASA از ACL های standard و extended پشتیبانی می کند. تفاوتی که در استفاده از ACL در روتر با ASA است این است که در ASA از wildcard mask استفاده نمی شود.
  • Stateful filtering
  • Application inspection
  • (Network Address Translation (NAT
  • DHCP : فایروال ASA می تواند به عنوان DHCP Server یا DHCP Client عمل کند.
  • Routing : می تواند در مسیریابی شرکت کند.
  • پیاده سازی به صورت Layer 3 یا Layer 2
  • پشتیبانی از VPN
  • Object groups : اشاره به یک یا چند آدرس یا رنج شبکه دارد.
  • پشتیبانی از AAA
  • Botnet traffic filtering : مجموعه ای از کامپیوترهای های آلوده که توسط یک نفر کنترل می شوند. (به طور مثال 10000 کامپیوتر آلوده که به آنها دستور داده می شود که حجم زیادی از بسته های ping را به یک آدرس مشخص ارسال کنند) کاربران این دستگاه ها از اینکه دستگاه آنها در یک حمله شرکت کرده است بی خبر هستند. ASA با استفاده از یک سیستم خارجی که اطلاعات آن توسط سیسکو ارائه می شود می تواند در برابر این حملات محافظت کند.
  • (Advanced malware protection (AMP : فایروال ASA قابلیت های (next-generation firewall (NGFW را فراهم می کند که در آن قابلیت های عمومی فایروال با thread and advanced malware protection در یک دستگاه با هم ادغام شده اند. AMP مدیر شبکه را قادر می سازد شبکه خود را در برابر تهدیدات شناخته شده و پیشرفته محافظت کند.
  • High availability : با استفاده از دو فایروال می توانید در برابر مشکلات استفاده از یک دستگاه تنها ، شبکه را محافظت کنید تا اگر یکی از دستگاه ها با مشکل مواجه شد عملکرد شبکه دچار اخلال نشود.


:: برچسب‌ها: , آموزش CCNA , آموزش CCNP , آموزش سیسکو , دوره سیسکو , دوره آموزشی سیسکو , آموزش cisco ,
:: بازدید از این مطلب : 134
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 24 شهريور 1402 | نظرات ()
نوشته شده توسط : محمد نصیری

 

Static packet filtering یکی از تکنولوژی هایی است که در بسیاری از تجهیزات استفاده می شود و عملکرد آن براساس لایه 3 و 4 مدل OSI انجام می شود و یکی تکنولوزی های مورد استفاده در فایروال ها می باشد. یک مثال از تکنولوژی فایروال که از static packet filtering استفاده می کند یک روتر است که یک یا چند ACL را به اینترفیس های خود جهت permit یا deny ترافیک خاص اعمال کرده است. چالشی که در استفاده از static packet filtering وجود دارد این است که مدیر شبکه باید دقیقا بداند چه ترافیکی اجازه عبور از فایروال را دارد که در صورت داشتن تعداد زیادی یوزر که نیاز به دسترسی به سرویس های خاص داشته باشند کار سختی است.

مزایای استفاده از Static Packet Filtering

  • براساس مجموعه ساده ای از permit و deny عمل می کند.
  • حداقل تاثیر را بر عملکرد شبکه دارد.
  • اجرای آن ساده است.
  • قابل تنظیم روی اکثر دستگاه ها و روتر ها می باشد.
  • می تواند بسیاری از فیلترینگ های ساده را بدون نیاز به فایروال های گران قیمت انجام دهد.

معایب استفاده از Static Packet Filtering

  • می تواند در معرض جعل IP قرار گیرد. اگر ACL اجازه عبور ترافیک را از یک IP آدرس خاص بدهد و یک نفر این IP آدرس را جعل کند این ACL اجازه عبور ترافیک این فرد را می دهد.
  • نمی تواند بسته های تکه تکه شده را با دقت بسته های تکه تکه نشده فیلتر کند.
  • حفظ و نگه داری ACL های طولانی بسیار سخت است.
  • عملکرد آن Stateless است.
  • برخی از برنامه ها از تعداد زیادی پورت استفاده می کنند و برخی ، از پورت ها به صورت دینامیک استفاده می کنند و استفاده از static ACL نیاز به باز گذاشتن رنج وسیعی از پورت ها دارد که بسیاری از آنها شاید مورد استفاده قرار نگیرند.
  • کاملترین دوره آموزش فورتی وب | FortiWeb ( فایروال لایه هفت شرکت Fortinet ) بر اساس آخرین سرفصل های استاندارد آموزشی FortiWeb تهیه و تدوین شده است . دوره آموزشی WAF ( Web Application Firewall ) فورتی وب در قالب کارگاه های آموزشی ، سناریوهای دنیای واقعی ، حملات شبیه سازی شده و معرفی تکنیک های حرفه ای مقابله با حملات لایه هفت طراحی شده است .
  • نحوی عملکرد

    packet filtering از مجموعه قوانین ساده استفاده می کند ، بسته در هنگام ورود یا خروجی از یک اینترفیس ، جایی که ACL برای فیلتر کردن اعمال شده است توسط این ACL چک می شود و اینکار به ترتیب از بالای لیست به سمت پایین لیست انجام می گیرد تا با یک ACE مطابقت پیدا کند به این ترتیب باقی لیست ACL بررسی نمی شود و نوع action مورد نظر مانند permit یا deny برای آن اعمال می شود. یک extended ACL در روتر سیسکو می تواند از معیارهای مختلفی در هدر لایه سه و چهار برای بررسی بسته ها استفاده کند که شامل مورد زیر می باشد :

    • Source IP address
    • Destination IP address
    • Source port
    • Destination port
    • TCP synchronization information


:: برچسب‌ها: , X آموزش Fortigate , آموزش فورتیگیت , آموزش Kerio Control , آموزش کریو کنترل , آموزش فورتی وب , آموزش fortiweb ,
:: بازدید از این مطلب : 151
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 24 شهريور 1402 | نظرات ()